Bij ZGR moedigen we het aan als collega’s initiatief nemen om mee te kijken op andere afdelingen of andere locaties. Zo ontstaat er meer begrip, verbinding en waardering voor elkaars werk.
Hieronder deelt onze collega Jarno van de ondersteunende diensten zijn persoonlijke ervaring tijdens het meelopen op de PG-afdeling. Wat begon als een nieuwsgierige blik achter de schermen, werd een dag vol verwondering.
Dit is mijn collega Yvonne. Vandaag mocht ik op haar uitnodiging een dag meelopen op de open PG-afdeling waar zij werkt. Wat begon als een nieuwsgierige blik achter de schermen, werd een dag die verwondering opleverde.
De dag startte om kwart voor zeven met een overdracht, waarbij direct duidelijk was dat er twee diensten te weinig waren. Planningen werden na kort overleg soepel omgegooid en toen ik het woord ‘druk’ gebruikte werd dit met een glimlach weggewuifd. In de zorg is flexibiliteit geen uitzondering maar de norm, dat werd mij gelijk wel duidelijk.
Wat me vandaag het meest is opgevallen is het tempo waarin alles gebeurt, maar vooral ook de momenten waarop dat tempo juist vertraagt. Zoals toen Yvonne zonder aarzelen een stoel pakte om naast een bewoner te gaan zitten die wat extra aandacht nodig had, terwijl we hem eigenlijk alleen nog snel even – voor het gezamenlijk koffiedrinken in de huiskamer – op zijn appartement zijn medicatie wilden aanreiken. Of toen ik uit automatisme, om de voortgang te bevorderen, de punten van een spelletje wilde optellen en Yvonne me liet zien dat de bewoners (waarvan enkelen dik in de negentig zijn) dat prima zelf nog kunnen, als je ze maar even de ruimte geeft.
Tijdens momenten als het wassen, aankleden en eten en ook tijdens het gezamenlijke spel zag ik hoe belangrijk het is om vooral echt aanwezig te zijn. Om te luisteren naar verhalen over vroeger, samen te lachen en soms gewoon even stil te zijn. Ik zag hoe bewoners, ondanks hun kwetsbaarheid, zoveel eigen regie behouden. Voor collega’s die in de zorg werken is dit misschien heel normaal, voor mij was dit toch best bijzonder om weer eens mee te mogen maken.
Vandaag was ook een eyeopener, het was alweer veel te lang geleden dat ik in de zorg meegelopen heb. Deze dag heeft me mede daardoor niet alleen een nieuw inkijkje gegeven in het werk van mij collega’s in de zorg, maar vooral ook in de kracht van aandacht en oprechte betrokkenheid. Dankjewel Yvonne en de bewoners van de Hofstee voor deze bijzondere ervaring.
